บล็อกข้า ตั้งแต่เริ่มถึงปัจจุบัน

มันก็ยังเน่าอยู่ 5555+

วันนี้เอากลอนมาลงแหละ

คนที่ตามมาจากเย็นตาโฟอ่า ไม่เม้นเค้าโกดจริงๆนะ

ไปอ่านกันเลยดีกว่า เย่ๆ

Poem of 2/2

Started at 28, August 2007

Finished at 31, August 2007

*หมายเหตุ สัมผัสระหว่างบทอะไรมันไม่มี=_=

สักวาว่าด้วยห้องสองทับสอง เหล่าเพื่อนพ้องอยู่ร่วมกันอย่างสุขี

คือทั้งห้องราวสวนสัตว์เปิดดูดี สัตว์สงวนมากมีฮากระจาย

กล่าวถึงผู้ควบคุมสวนสัตว์เปิด นักเรียนเตลิดเปิดหายหน่ายวีวี่

คนอะไรขี้บ่นได้ขี้บ่นดี ภาษาไทยท่านนี้รักสุดใจ

[Pim (Black) &Chompoo]

แม้มิได้เป็นนางแบบที่แสนผอม ก็จงยอมเป็นน้องหมูผู้สุขี

แม้มิได้เป็นนางสาวผู้ขาวดี ก็จงยอมเป็นพิมมี่ที่ดำเอย

น้องด่ำด๊ำเตี้ยล่ำประจำถิ่น รักของกินยิ่งชีพยิ่งชีวิต

เกลือร่วงกราวพร้อมไขมันให้เครียดจิต ยิ่งพินิจห่วงยางเบิกบานใจ

ปรากฏพร้อมถุงใต้ตาอันแสนเด่น และมองเห็นไฝดำอันยิ่งใหญ่

สูงกว่าพิมนิดนึงมันดีใจ แต่ยังไงไขมันก็เท่ากัน

[Nut (Moon)]

ดั่งแสงจันทร์สาดส่องคืนวันเพ็ญ ก็คงเห็นแว่นแด๊งแดงอยู่ตรงนี้

อีกทั้งยังขาหมูแสนดูดี ไอ้ตัวนี้นั่งข้างคนแต่งเอย

[May (Yanisa) &Fai]

แม้มิได้มีปากที่เรียวเล็ก เหมือนสเป็กท่านเอมผู้ทรงศรี

จงพอใจที่ปากเหมือนกูปรี ดูดีดีก็น่ารักอยู่เหมือนกัน

แม้มีหน้าละม้ายคล้ายจารย์จั๊ม แม้จะคล้ำบึกบึนถึกเหมือนหมี

และเธอเหมือนนางงามชิมแปนซี ท่านผู้นี้คู่กิ๊กเจ้าเตยเอย

[Nut (Sexy) &Nat]

หากนึกถึงยอดหญิงสุดแอ๊บแบ๊ว แก้มป่องแล้วตาโตแล้วก็หยิบกล้อง

พลางโพสท่างดงามช่างคล้องจอง ชูสองนิ้วแอ๊บแบ๊วต่อไปเทอญ

มาอีกเรื่องหลงตัวเองเป็นที่หนึ่ง คงนึกถึงคุณหญิงสุดเซ็กซี่

พูดมาได้ไม่อายปากซักกะที ใครก็ได้เอาไอ้นี่ไปเก็บซะ

เธอนี้คือเจ้าหญิงประจำห้อง มิขัดข้องประการใดให้หมองศรี

สวยสง่าเรียบร้องช่างดูดี เสียตรงที่มันช่างกวนบาทาเกิน

[Pear, Toey, Kao &Tan]

[อารัมภบท] คือว่าต้องมาเริ่มสี่คนนี้ สี่คนที่แต่งยาวเยอะที่สุด

กว่าแต่งจบได้หัวแทบหลุด เมื่อไหร่จะสิ้นสุดซะทีนะที่รัก=_=;;

เริ่มต้นที่ภรรยาจุงยุนโฮ ภรรยายูโนว์ดงบังชินกิ

ต้องบอกว่ามันบ้านิยายยูริ ยาโออิแถมอีกอย่างไม่ต่างกัน

คงต้องต่อให้มันอีกซักหน่อย เดี๋ยวโดนตบหน้าจ๋อยแล้วล่ะทีนี้

แค่บอกว่าฮันกยองคือสามี สุดที่รักของท่านนี้ป้าแพรเอย

มาอีกคนอีกแล้วชั้นล่ะหน่าย พี่ท่านกรี๊ดวี้ดว้ายอยู่เสมอ

ชิมชางมินฮยอกแจของคุณเธอ ต้องร้องเฮ้อต่อให้มันอีกบทนึง

อีกพี่เป้ลีทึกมาอีกแน่ ไอ้นี่แถภรรยาไปเรื่อยเรื่อย

แต่งให้มันเซ็งจิ๊บจิ๊บชั้นล่ะเหนื่อย จงไปเปื่อยกับกิ๊กแกต่อไปไป๊

นั่งหลังห้องจ่อจมอยู่กับป้า คว้านิยายมาอ่านจนได้เรื่อง

อ่านเข้าไปเวลาเรียนมันเปลื๊องเปลือง เดี๋ยวได้เรื่องเวลาสอบแน่ล่ะเอย

คือว่าป้ารีเควสท์มาอีกนิด เรื่องกระจิ๊ดแค่ทรงผมของคุณท่าน

กับอีกเรื่องจ๋อมแจ๋มสารพัน ไปเอาเรื่องกับมันเถอะไอ้เก้า=[]=

มาอีกแล้วคนหยุดสูงประจำชาติ ขอลาขาดที่หนึ่งร้อยห้าสิบเจ็ด

กระโดดยางทีนึงก็คงเข็ด กระเบื้องเสร็จแตกร้าวกราวกราวเอย

แถมอีกนิดนะจ๊ะได้โนเสาร์ ว่าจะเอาอีกบทนึงถวายให้

แต่ว่ามันแต่งไม่ออกในทันใด เพียงทิ้งไว้แค่ว่าไดโนฯจัง

[Gift &May]

เพราะไอ้นี่มันมีเรื่องให้พูดเยอะ เรื่องบานเบอะพร้อมน้ำเสียงสยองไส้

มันจะบ้าบารามอสกันเข้าไป หวีดร้องไว้เดี๋ยวจะถีบแกให้เอง

ช่างจัดเจนในการจำแนกสี ด้วยตาตี่จนเกือบมองไม่เห็น

คงเป็นเพราะแก้มเบียดเบียนตากระเด็น ราวกับเป็นซาลาเปาไส้หมูเอย

[Kade, Candy&Artie]

แม้มิได้มีใบหน้าที่ขาวหมวย ยิ้มแล้วสวยเซ็กซี่ชวนสยิว

เมื่อเดินผ่านไอ้ฝ้ายร้องวี้ดวิ้ว เดินตัวปลิวฉีกยิ้มหวานเซ็กซี่จัง

ท่านผู้นี้คือคู่หูของเกด จะพิเศษตรงแถบความเซ็กซี่

แล้วทำไมคุณท่านถึงไม่มี วอนเกดดี้ช่วยแบ่งให้หน่อยล่ะเอย

ทุกทุกท่านอย่ามองคนจากภายนอก อยากจะบอกว่าท่านนี้คือตัวอย่าง

ตัวเล็กเล็กเรียบร้อยวาดรูปงาม พละกำลังช้างสารถึกดีจัง

[Ing &Aim]

สงสัยว่าบทนี้เป็นแพ็กเกจ คู่พิเศษอิงเอมผูซื่อใส

โดนเมย์ฉุดลากไปทะลวงไส้ ฮิปโปโปเอมไปดีแล้วเอย

คิดว่ามันคงจะน้อยเกินไปหน่อย เลยค่อยค่อยแต่มาอีกทีละนิด

เรตติ้งดีมีมากอนาถจิต ไอ้เมย์คิดหึงวันละสามเวลา

[Pim, Kwan, Pear,]

มาถึงแล้วสามตัวแสนเพอร์เฟ็กต์ งั้นขอเก็บลงโลงเลยได้มั้ย

แล้วจะหาข้อผิดพลาดมันยังไง ความทุเรศใดใดมันไม่มี

นำไปเปรียบกับที่เหลือก็ยังได้ ความเหมือนหายต่างกันไม่ต้องถาม

การเรียนดีมีมารยาทน้ำใจงาม ในห้องนี้มีเพียงสามที่ดูดี

[Earth, Ja &Mild]

คงต้องกล่าวถึงท่านซักนิดหน่อย ได้ยินบ่อยเสียงหัวเราะสยองขวัญ

ดั่งแม่มดเสียงแหลมวี้ดน่ากลัวพลัน กลับไปอยู่บางระจันเถอะลูกเอย

ยามพินิจหูฟูราวพุดเดิ้ล มองเผินเผินเหมือนคนหัวล้านได้

แล้วสรุปไอ้นี่มันยังไง เปิดปิดไฟไปเถอะไม่ต้องมอง

คนคนนี้นั่งเงียบริมหน้าต่าง ที่เหลืออ้างว่าไอ้นี่มันทะลึ่ง

เอ๊ะยังไงคนแต่งก็เลยมึน ไม่รู้ซึ่งนิสัยประจำตัว

[ใคร? =_=]

มาถึงแล้วเกือบสุดท้ายของกลอนนี้ ไอ้ตัวที่ปล่อยไก่จนน่าขัน

เรื่องซุ่มซ่ามทุเรศหนักสารพัน แต่งตัวเองไม่มันส์พอเถอะลูก...

Finally.

กว่าจะจบเกือบสลบตายคาที่ สี่สิบแปดตีนนี้พร้อมเสมอ

คิดว่าคงรุมคนแต่งที่ต้องเจอ ไปนะเออวิ่งหนีตีนก่อนล่ะเอย

เปนไง อ่านกันจบม้ะ 555+

ของคนอื่นฮาโคด

แต่ของชั้น มันไม่ฮานะมีน

มึงนี่..แต่งอารัย รุ้มั้ยกรุอายเค้า

พอๆๆ ไปดีก่า อัพของเยนตา4ต่อแระ

บับบัย ฝันดีทุกคนน